U bent hier://Van idealisme naar realiteit

Van idealisme naar realiteit

Tring… tring… (High Select) “Gefeliciteerd je mag beginnen bij Zorgbelang!” Ik was direct razend enthousiast om te mogen werken bij deze organisatie. Het voelde echt als een warm bad met leuke mensen en heb dan ook meteen meegedaan aan de Zorgmarathon in de eerste week van mijn opdracht. Wat is er nou mooier voor een idealistische realist als ik, dan te werken in een organisatie die opkomt voor de belangen van de zorgvrager! Een ontzettend mooi streven, de volgende vraag die bij me op kwam was, hoe dan?

De afgelopen 5 maanden hebben mijn collega’s en de burgers die burgerinitiatieven willen opzetten, me laten zien dat er echt veel bereikt kan worden door bijvoorbeeld beleidsmakers met de achterban samen te brengen. De dynamiek is geweldig tijdens een bijeenkomst over bijvoorbeeld jongeren uit de jeugdzorg en beleidsmakers bij de gemeenten, omdat zij oprecht hart hebben voor de jongeren. Sinds de jeugdzorg over is geheveld naar de gemeenten is het ook voor de gemeenten zoeken hoe ze zodanig de jeugdzorg inrichten, dat vooral de jongeren er profijt van hebben. In deze zoektocht raken gemeenten ook wel eens de weg kwijt. Zorgbelang heeft mij het inzicht gegeven dat het 9 van de 10 keer geen onwil, maar onwetendheid is van gemeenten, zoals bij de 18-\18+ problematiek.

Jeugdzorg loopt nu eenmaal wettelijk tot 18 jaar, echter is de jeugdzorg nu een taak van de gemeenten en wisten zij ook niet voor welke uitdagingen zij precies zouden komen te staan. Dat werd in de praktijk helaas pas merkbaar. Ze willen heel graag, maar zitten aan wet- en regelgeving gebonden. Het is fantastisch om te zien dat ze samen met Zorgbelang naar creatieve oplossingen willen zoeken, door bijvoorbeeld samenwerkingsverbanden aan te gaan met woningcorporaties en zorgaanbieders. Ondanks de wet- en regelgeving proberen sommige gemeenten de overgang van 18- naar 18+ te versoepelen en de harde knip van 18 een zachte knip te maken. Gemeenten werken hiervoor samen met woningcorporaties en zorgaanbieders om jongeren met een moeilijke jeugd toch de stabiliteit en continuïteit te bieden (ook na hun 18de) waar ze zo naar verlangen! Het voelde geweldig om een gemeente, jeugdzorginstelling en een burgerinitiatief samen om tafel te krijgen om mee te denken over het normaliseren van de omstandigheden voor jeugdzorgjongeren. Conclusie: “Als we willen dat ze gaan meedraaien in de maatschappij, geef ze dan de emotionele steun die ze nodig hebben. Een huis, eten en ‘fysieke’ veiligheid zijn niet genoeg om je ergens thuis te kunnen voelen.” En daar waren de gemeente, jeugdzorginstelling en de burgers het allemaal mee eens. Het mooiste van de bijeenkomst is dat er concrete plannen uit voort zijn gekomen, die uitgevoerd gaan worden. Om terug te komen op de vraag die ik stelde ‘hoe dan?’, zo dus!

Conclusie: “Als we willen dat ze gaan meedraaien in de maatschappij, geef ze dan de emotionele steun die ze nodig hebben. Een huis, eten en ‘fysieke’ veiligheid zijn niet genoeg om je ergens thuis te kunnen voelen.”

Uit mijn eerste opdracht neem ik mee dat ik graag wil werken aan maatschappelijke vraagstukken. Mijn creativiteit en bevlogenheid zijn mijn leidraad in het aanvliegen van uitdagingen. In elke opdracht zal ik de vraag beantwoorden ‘hoe dan?’ door vanuit verschillende perspectieven de uitdagingen te benaderen en samen met andere draagvlak te creëren voor oplossingen om theorie en praktijk op elkaar aan te laten sluiten. Enthousiast geworden na het lezen van mijn blog en heeft u een idee waar ik een tweede interessante opdracht kan vervullen? Neem contact op met High Select of mij.

/ Hanne Bookelmann

Hanne Bookelmann (29) Toegepaste Psychologie gestudeerd en de Master International Development Studies afgerond aan de Wageningen Universiteit. Hanne is Zorgmanagement Trainee bij High Select en heeft net haar eerste opdracht afgerond bij Zorgbelang Gelderland & Utrecht. Ze hield zich bezig met pleegzorg, kinderparticipatie en burgerinitiatieven gericht op jeugd.

2018-06-01T09:43:55+00:0026-04-2018|