“Wil je meewerken aan de GLI?” werd me vorig jaar op een zomerse kantoor dag bij Zorggroep IZER gevraagd. Mijn project zou eigenlijk binnenkort aflopen en ik zou weer verder gaan met een nieuwe uitdaging bij een nieuwe zorginstelling. Maar waarom niet een nieuwe uitdaging bij dezelfde zorginstelling waar het toch al zo goed bevalt? Dus, zo gezegd zo gedaan. Ik ging de Gecombineerde Leefstijl Interventie (GLI) opzetten in de regio Rotterdam-Rijnmond.
De GLI zit vanaf 2019 in het basispakket van de zorgverzekeraars. Mensen die aan de inclusiecriteria voldoen kunnen onder begeleiding van een leefstijlcoach, diëtist en fysiotherapeut werken aan een gezondere leefstijl. Dit wordt bereikt door te focussen op een combinatie van gezonde voeding, voldoende beweging en gedrag. Een heel nieuw type zorg wordt nu ineens vergoedt: preventie.

Samen met mijn collega’s bevond ik me tijdens dit proces in een soort dynamisch doolhof. De uitgang, wat we willen bereiken, is duidelijk: de GLI in 2019 kunnen aanbieden in de regio. Eerst leek de weg hiernaartoe makkelijk en te overzien, maar er kwamen telkens nieuwe muren omhoog waardoor we onze route moesten aanpassen. De eisen van de zorgverzekeraars bleven onduidelijk en werden pas laat bekend. Zo konden we niet meer gebruik maken van een eigen programma, maar moesten we werken met een bewezen effectief programma. Zodra we voor een passend programma hadden gekozen, bleek de inhoud van het programma niet meer aan de nieuwe eisen te voldoen, en werd dit aangepast. Dan kwamen er weer vraagtekens over de hoogte van de vergoedingen. Telkens als we dachten de goede richting te hebben gekozen, kwam er weer een nieuwe muur omhoog en moesten we weer op zoek naar een andere route.

Bij de zoveelste nieuwe muur in het doolhof werd het me duidelijk dat het proces inrichten voor de GLI niet alleen voor ons een doolhof is. Ook andere zorggroepen, aanbieders maar ook de zorgverzekeraars lopen door dit doolhof. Preventie, en vooral de GLI, is namelijk een heel nieuw type zorg en iedereen moet ondervinden hoe ze dit in hun huidige aanbod en organisatie kunnen verwerken. Samenwerken en communiceren in het doolhof bleek dan ook echt van belang. “Wat hebben we allemaal nodig?” “Waarin kunnen we samenwerken?” “Waar sta jij in het doolhof en kan ik je helpen navigeren?” “Waarom staat deze muur hier eigenlijk? Zijn deze eisen noodzakelijk, of kunnen we hier met z’n allen een andere oplossing voor vinden, die meer ruimte biedt?”

Door samenwerking met de zorgverzekeraars, de aanbieders, en de programmahouders van de GLI konden we gezamenlijk de juiste vorm van het doolhof bepalen, en daarmee ook de uitgang vinden. Uiteindelijk willen we namelijk allemaal hetzelfde: goede zorg en een gezonde regio. Ik ben er van overtuigd dat we dit met de GLI kunnen gaan realiseren, zolang we het maar samen doen.

/ Laura Brondijk

Laura Brondijk (23) heeft de Bachelor European Public Health en de Master Healthcare Policy, Innovation & Management afgerond aan de Universiteit van Maastricht. Laura is Trainee bij High Select en is bezig met haar vierde project op het gebied van projectmanagement bij Antes.